Een vanuit Amerika ontwikkelde methode (SFT: Solution Focused Therapy). Vanaf de jaren tachtig vooral uit weerstand tegen bestaande psychotherapie, wordt daarbij 'gefocussed op de manieren waarop mensen oplossingen vinden'.
Er is 'een fundamenteel verschil tussen het denken en handelen gericht op het oplossen van problemen en dat wat gericht is op het uitwerken van oplossingen'. Mensen hebben zelf hun hulpbronnen.
De problemen worden niet meer vanuit de beperking van het probleem gezien, maar primair, concreet en praktisch gekeken naar hoe mensen eigenlijk doorgaans problemen oplossen en wat ze zelf aan mogelijkheden en vaardigheden hebben.
De behandelaar of begeleider heeft tot taak om deze aandacht goed vorm te geven en concreet te helpen focussen op de oplossing. Dat gebeurt stapsgewijze en met behulp van een arsenaal (1001!) oplossingsgerichte vragen.
"Wat zou er anders zijn wanneer je morgenochtend opstaat en alle problemen zijn opgelost?"
Naast de verbaal gerichte accenten, die ook voor LVG wordt aangepast, wijst men op alternatieve vormen van oplossingsgericht werken: verhalen, drama, rollenspel, werken met dieren, tekeningen, muziek, video, e.d.!
